Blogtasan

Uumpisahan ko sa 1^st week ng December ang aking
kuwento. Lubhang abala ako nang buong linggong ito dahil Dec 8 na ipapalabas ang unang film showing na
inorganisa ng LIRA para kay Tata. Sulat ako ng letters para sa mga prof at nang
i-promote nila sa mga estudyante nila, coordinate para sa venue, haggle ng
percentage na makukuha namin, tawag sa producer ng pelikula, print ng invites,
email at text brigade, announce-announce sa mga estudyante ko at kung anu-ano
pa.

 

Kasabay nito, nagdadalamhati pa ako sa pagyao ng paborito
kong mentor na si Sir Rene. Tatlong gabi rin akong nagpunta sa kanya. Nung
unang gabi lang ako naluha-luha kasi ako lang ang bisitang nandun sa
sanctuarium kasama ang buong pamilya ni sir rene. Sobra yata aga ng dalaw ko
nun ke Sir Rene. Yung ikalawa at ikatlong punta ko, mas masigla na ako kasi
andun na ang mga kaibigan namin ni Sir Rene. Inaalala namin ang malulupit
niyang pintas at hirit na parang 711, anytime, anywhere.

 

Nung mga panahon na ito ay kino-coordinate ko rin ang Subic
Bay Literary Arts Fest na gaganapin naman sa Dec 8-9, Dec 15-16 at isang araw
ng linggo sa January 2008.  Dapat ay
ginanap ito noong Nobyembre pa lang pero
dahil kulang pa ang  bilang ng participants
ay naurong ito nang naurong saka pinaplantsa pa ng aming

Subic coordinator na si Jen Velarmino ang iba pang detalye.

 

Para ako’y makadalo sa film showing ng LIRA, kinausap ko ang
team mates ko na pupunta ng  Subic  na mauna na
sila para mabuksan ang lit arts fest nang Dec 8. Okay daw. Yes! 

 

Film showing na!!!

 

At nung December 8, dahil wala akong pasok sa UST, naisip
kong pumunta sa Divisoria. (Dec 7 nga pala ay nakatanggap ako ng 13^th
month pay mula sa UST. Blessings! So gasgas mang sabihin, it’s time to share.)
Bumili ako ng pang-exchange gift ko sa LIRA Xmas party  (worth P100 and above) at mga premyo para sa
party games tulad ng mga pitakang pambabae, santa hat, face towels, platong
festive ang disenyo at tumblers na may santa design.

 

Mga 6pm nasa UP Cine Adarna na ako. 7-9 pm  ang aming iskedyul.  Nagdala ako ng mga libro para ibenta. Pagdating
ko dun, ga-salop lang ang mga tao. Yun palang naunang film sa amin (5-7pm) ay
hindi natuloy ang pagpapalabas. At sabi ni Sir Nonoy ng UP Film Institute, ang
mga taong aali-aligid doon, e mga nag-aabang ng aming film showing. Na-excite
ako.   Aba,
ganito kaaga, me pipila?
 

Inaasahan ko talagang magfa-flop ang pagpapalabas naming ito.
Bakit?

 

Kasi halos lahat ng LIRA member na propesor sa UP, Ateneo at
DLSU ay hindi makapagparequire ng kanilang mga estudyante. Sa UP, nirequire
nila ang mga estudyante na pumunta sa
Writers’ Night na kasabay ng aming film showing. Sa Ateneo, na-require na nila
ang mga estudyante nilang manood ng ibang palabas dati pa. So parang sobra
naman daw kung magrerequire sila uli. Pero ia-announce daw nila sa mga klase. Sa
DLSU, finals na raw nila. Ako naman sa UST, bawal magparequire lalo pa’t sa
labas ito ng UST. Kaya minu-minuto ko na lang ina-announce sa mga klase ko na
may bonus points ang mga manonood.

 

In short, talagang nasa kamay ng Diyos ang bilang ng mga
manonood namin.

 

Anyway, naging takilyera muna ako nang ilang minuto. Tapos
nagdatingan na ang mga taga-LIRA. Si Kiko naman ang naging takilyero. Tapos
sina Tata at ang Sidhay Batch, tumao sa book sale na sinet up namin sa entrada
ng sinehan. Mayamaya pa, si Dai naman ang pumalit ke Kiko.

 

Dumating din si Charlie na dating LIRA fellow at siya
ngayong parang assistant ni Sir Jim Libiran, ang writer/director ng pelikulang
ipapalabas namin: Tribu. Tungkol ito sa buhay ng mga gang sa Tondo. Si Sir Jim
ay isa ring LIRA member. Ganyan kami sa LIRA, bukod sa  tula  meron pang sari-saring interes at
talento.

 
Dala ni Charlie ang film kaya pinaasikaso na namin ito kay
Sir Nonoy. Dumating din ang mga star sa pelikula: ang Tondo rappers. Naging
fellow din sila ng LIRA para sa taong ito kaya lang dahil sobrang hectic ng
schedule nila, hindi na nila natapos ang workshop proper.

 

Nagdatingan na rin ang mga manonood. Ilan lang ang mga
estudyante kong dumating pero ayos lang. Dumating ang mga estudyante nina Sir
Joey Baquiran, Mam Ruby Alcantara, Mam Luna Sicat-Cleto, Mam Anna Sanchez, Mam
Kit Kwe, Mam Cel (puro mga taga-English Department), Sir Jimmuel Naval at iba
pang prof. Nilista namin ang mga ito para mabigyan namin ng special thank you
letters. Lalagyan ko ng glitters ang thank you letters. Special!

 

Grabe. Nakakatuwa. Ang daming sumuporta sa amin! Naroon din
ang ilang Tondo residents na bisita ni Sir Jim. Dumating din ang mga dating
LIRA fellow, Kamakatahan na hatak ni Tata, ang Neo-Angono, si Arnelli, isang
kaibigan mula sa DAgdag Dunong, si Sir Joey mula sa    Trinity University 
at marami pang iba. 

 

Dumating din sina Nanoy at Ergoe. Isinabit nila ang bagong
bago naming tarp sa entrada rin ng sinehan. Andun na rin sina Sir Jim kaya
umaatikabong picture taking ang kasunod na eksena.

 

Tapos inumpisahan na ang maikling programa. Ipinakilala ko
ang LIRA sa audience tapos pinakilala ko rin si Charlie para ipakilala naman
ang Tondo rappers. Nagperform sila. Okay naman kaya lang masyadong malakas yung
mike. By the time na nakaakyat na ako sa sound system (upang abisuhan silang
hinaan ang volume ng mikropono), tapos na ang kanilang kanta. At cue na para
ipalabas ang Tribu.

 

Hindi ako nakapanood kasi me mga latecomers at walang
magbabantay ng booksale. Kami ni Dai, naiwan sa labas at ang nagbenta ng tiket sa latecomers. isang dahilan pa
ang ilang estudyante ko na naliligaw sa UP. Hindi raw nila makita ang sinehan.
Yung isa nga, sinundo ko pa sa SURP. Yung isa naman, nasa oblation daw. Buti na lang at nakarating siya mag-isa.

 

Pagdating ni Pam, ang aming treasurer, ibinigay ni Dai ang
ticket sales. Kinuwenta na lahat ni Pam with the help of Sweet Charles.
Nakabenta kami ng 203 na tickets. Not bad!!! Tuwang tuwa ako. Marami kaming
kasabay na event. Maikli ang panahon ng promosyon at higit sa lahat, first time
ng LIRA ito tapos naka-one forth kami? Wow-thank-you-god talaga ang linya ko.

 

Maliit lang ang napunta sa LIRA at kay Tata pero blessings
pa rin. Mga P100 lang naman ang nagastos namin sa pagpapaxerox ng promo
materials at pagpapagawa ng tiket.

 

Mga 8:15pm, isang matandang babae ang dumating at naghahanap
ng jazz concert. Sabi ni Sir Nonoy, baka raw sa likod, sa may Ishmael Bernal
Gallery ang punta ng matanda. So sinamahan ko ang matanda na naging ka-close ko
bigla dahil inangkla nito ang braso niya sa braso ko.

Para
kaming lesbians in love na may-december affair! Kabuntot namin ang kanyang
assistant na isa ring babae siguro nasa mid-30’s.

 

Mga 15 minutes naming binaba ang madilim na gilid ng
sinehan. Malalapad naman ang bawat baitang ng hagdan kaya lang dahil super old
na nga si Mam, mga 2 ½ minutes kami kada baitang. Ingat na ingat ako kasi pag
ito biglang natisod, basag-basag buto nito tiyak.

 

Kaso sabi naman dun sa Ishmael gallery, hip hop concert daw
ang palabas nila. Niyaya pa nila si Mam na yun na lang ang panoorin kaya lang
ayaw ni Mam.

 

“I like jazz,” anya.

 

Sabi ng taga-Ishmael, itanong daw  namin sa UP Theater. Naku naawa na talaga ako
sa matanda. So ako na lang ang tumawid sa madamong lote para marating ang
maliwanag na entrada ng UP Theater.

 

Ang naabutan ko doon ay isang grupo ng mga estudyanteng
nagpipictorial. Tinanong ko kung me jazz concert ba dun. Ang sagot nila: di
namin alam. Itanong ko daw sa Aldaba hall na nasa likod nitong UP theater. So
larga na ako. Pagdating ko sa Aldaba, tinanong ko kung ano ang palabas, sabi ng
guard, jazz ballet recital daw. Sabi ko sa sarili ko, eto na nga iyon,
malamang.

 

Tapos tinubuan ako ng sungay. Namewang ako’t nagtanong gamit
ang aking well-modulated voice at hindi ang usual boses-pekpek ko.

 

Ako: Sino ang nagturo sa matandang babae na Jazz concert ang
meron sa UP Film Institute? Ikaw ba?

 

Tinaas-taas ko pa ang kilay ko.

 

Guard: mam, yung isa ko pong kasama.

 

Ako: Asan siya?

 

Naninigas na ang kalamnan sa kilikili ko sa kapapamewang.

 

Guard: nag-roving po yata.

 

Ako: Hindi jazz concert ang meron sa kabila! Ang palabas
dun, Tribu, mga away ng gang sa Tondo!

 

Guard: …(bilog na bilog ang mata, luwa muta.)

 

Ako: Kayo, kayong mga
guwardiya kayo! ‘Wag kayong sasagot kung di kayo sigurado sa mga impormasyon
nyo, ha? Ang tanda-tanda na nung babae, palalakarin nyo pa kung saan-saan dahil
lang sa mga mali-mali nyong sinasabi! E kung lola nyo, ganunin? Ha?

 

Guard: hindi naman po ako…

 

Ako: Oo, hindi ikaw pero ang sinasabi ko, wag mong gagawin ‘to.
At sabihan nyo yung kasama nyo. Wag siyang magmamarunong at nakakaabala ang ginagawa
niya. Pa-radyo-radyo pa kayo, di naman mapakinabangan nang maayos.

 

Hindi na nakahuma ang kawawang guwardiya. Pati ang ilang mga
lalaki (na tingin ko ay mga driver na pinaghihintay ng kanilang among nanonood
ng jazz ballet recital) sa tabi niya, wala ring maihirit.

 

Matulin akong bumalik sa Ishmael Bernal Gallery upang
sunduin si Mam. At tinawid nga namin ang isang madilim, gubat na mapanglaw na
nasa pagitan ng Aldaba at sinehan. Chinika-chika ko na lang si Mam habang dini-differentiate
ng mga paa namin ang lupa at tae sa malawak na damuhan.

 

Sayang at nakalimutan ko ang apelyido ni Mam. Isa pala
siyang retired na guro sa UP. Tinanong-tanong nya rin ako at nang malaman
niyang taga-KAL ako, taas-noo niyang binanggit na ang kanyang husbandry ay
dating dekano ng KAL. Nalimutan ko nga ang apelyido. Sabi rin niya, nababagot
siya sa bahay at nang marinig niyang me jazz concert dito ngayong gabi, lumabas
siya kasama ang kanyang assistant.

 

Para tuloy nalungkot akong
bigla. Ang boring yata ng buhay ng isang retired professor, ano? Pagdating sa
Aldaba Hall, pinukulan ko ng matulis na titig ang guwardiya. Tapos tinanong ko,
me bayad ba yung recital? Kiming sagot ng guard: wala po.

 

Sinamahan ko na sa pag-akyat si Mam. Chika ako nang chika
para di niya maramdaman na 3 palapag ang inaakyat namin. Lalo namang masaklap,
ano, kung bubuhatin ko siya. Wa poise yun. Chika na lang.

Anyway, maluwalhati naman akong nakabalik sa film showing. Pagkatapos
ng pelikula, nagsalita akong muli sa podium. Ipinaliwanag ko kung bakit  ginagawa ng LIRA ang gayong activity. Tapos pinabalik
ko uli si Charlie para ipakilala ang ikalawang batch ng Tondo rappers na
magpeperform.

 

Katulad ng nauna, ok lang kung di lang uber malakas ang mike.
Pagkatapos ay ipinakilala ko  si Sir Jim
upang sagutin ang anumang tanong ng mga manonood. Unfortunately, walang nais
magtanong at dahil mga 9:30 na iyon, gumagabi na talaga, ipinaliwanag na lang
ni Sir Jim kung paanong nakatulong ang Tribu sa ilang Tondo gangs upang
magkabati-bati ang mga ito. Hinikayat din niya ang mga estudyante na imbitahan
ang Tribu sa kani-kanilang eskuwelahan para mas marami pa ang makapanood nito. Binanggit
din niya na ang pelikulang Tribu is something we should be proud of. Nanalo na
kasi ito sa mga local at intl. film fests. Say mo?

 

Pagkatapos nun ay nagthank you na ako sa lahat ng sumuporta
sa amin: sa UP FI, kay Libay, kay Mam Carol, sa mga taga-LIRA, sa Sidhay, sa
lahat ng propesor, sa lahat ng manonood, sa lahat period.

 

Pagkatapos nito, tumungo na kami sa Writers Night. Kumain kami
at nakipag-inuman sa mga kapwa manunulat. Andun siyempre ang aming Tatay  Rio. Pulang pula na ang mama sa dami ng nainom.

 

Hanggang 1 am ako doon. Sumabay ako kina Sir Joey at Sir Donat
na dumaan muna kay Sir Rene sa Sanctuarium. ‘Yon ang ikatlo at huli kong dalaw
sa kanya. Pagpatak ng 230am, nasa bahay na ako.

 

Chineck ko ang mga gamit ko at gamit ni ej. Tapos ginising ko
na si ej. Ihahatid ko kasi siya sa meeting place ng mga kasama niya sa
isang short film. Sa Cubao iyon. Nakuha kasing child actor itong anak ko para sa isang short film. Sa Laguna ang kanilang shooting. Makakasama niya doon si Pam, ang treasurer ng
LIRA. Si Pam naman ay assistant production manager ng short film.

 

3am na kaya nagtaxi na kami papuntang Cubao. Mga 315, andun
na kami, andun na rin si Pam (kasama si Sweet Charles), ang van, at ang iba pa
nilang kasama. Lumarga na ang bata. Naiwan kami ni Charles. Gusto ko mang
makipagkuwentuhan, kelangan ko na ring bumiyahe. At si Charles, may pupuntahan din.

 

Charles: Saan ka ba papunta?

 

Ako: Sa  Subic.

 

4am ng Dec.9 nasa bus na ako papuntang Olongapo.

Subic Bay
Literary Arts Fest, here I come!

This entry was posted on Thursday, December 27th, 2007 at 8:28 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.